txtMenuT.jpgmenutxtMenuT.jpgmenutxtMenuT.jpgmenutxtMenuT.jpgmenuankieta

Gdzie spędziłeś wakacje?

Pokaż wyniki
ankieta
Logo BIP

Historia

Jesteś tu: » Strona główna » O szkole » Historia

                                          

 

 

Na przestrzeni minionych 65 lat można prześledzić jak rozwijała się baza szkoły rolniczej, a obecnie ponadgimnazjalnej w Gołańczy. Należy stwierdzić, że jej stan w danym okresie zależał od wielu czynników, także od politycznych i społecznych. Wiele zależało też od operatywności kierowników i dyrektorów szkoły.

 

W pierwszym okresie funkcjonowania szkoły, to jest w latach 1945—1950, jej główną bazę stanowiły zaadaptowane obiekty i pomieszczenia należące wcześniej do poniemieckiego gospodarstwa rolnego przy ulicy Walki Młodych 20. Budynek szkolny mieścił się w byłym mieszkaniu i składał się z dwóch izb lekcyjnych, kuchni, pokoju nauczycielskiego oraz z jadalni i pokojów na poddaszu. Do szkoły należały także zabudowania gospodarcze, to jest: chlewnia, obora i stodoła oraz 50 ha ziemi uprawnej.

 

Z relacji pierwszych absolwentów oraz byłych nauczycieli wynika, iż ówczesna baza szkoły była bardzo skromna. Uczniowie w klasach siedzieli przy stołach na ciężkich dębowych taboretach. Brakowało fachowych podręczników, podstawowych pomocy naukowych i zeszytów. Uczniowie sami pod kierunkiem nauczycieli wykonywali plansze, wykresy, modele figur geometrycznych i inne eksponaty potrzebne do prowadzenia zajęć lekcyjnych. Mimo tych kłopotów, tak wśród nauczycieli jak i uczniów był duży zapał i entuzjazm do pracy.

 

Głównym zadaniem szkoły, według zaleceń ówczesnych władz, było przygotowanie teoretyczne i praktyczne młodzieży do samodzielnego prowadzenia gospodarstwa rolnego, a w przypadku dziewcząt również do prowadzenia gospodarstwa domowego. Z tego względu bardzo ważne dla szkoły rolniczej było posiadanie własnej bazy do szkolenia praktycznego. Szkoła w Gołańczy od początku swojego działania taką bazę posiadała.

 

W 1945 roku w gospodarstwie szkolnym było zatrudnionych na stałe pięciu pracowników, którzy mieli do pomocy uczniów odbywających praktykę zawodową w ramach codziennych dyżurów. Znany jest ówczesny stan pogłowia zwierząt w gospodarstwie, np. w chlewni było 5 loch, 60 prosiąt, warchlaków i tuczników, w oborze 12 sztuk bydła, w tym: krowy, jałówki i cielęta, a w stajni 6 koni. Podczas pełnionych dyżurów uczniowie zapoznawali się z każdym stanowiskiem pracy w gospodarstwie, np. czyścili zwierzęta, karmili je, ważyli, dokonywali udoju krów, dbali o pomieszczenia gospodarcze, naprawiali sprzęt rolniczy itd.

 

Dla uczniów dojeżdżających do szkoły w Gołańczy uruchomiony został niewielki internat, który mieścił się w podwórzu budynku przy ulicy Walki Młodych 10. Tam też znajdowały się mieszkania dla nauczycieli i kancelaria-biuro szkoły.

 

Ważnym problemem, przed którym stanęli organizatorzy Dwuletniej Gminnej Szkoły Rolniczej w Gołańczy w 1945 roku, był dobór odpowiedniej kadry pedagogicznej. Przedmiotów zawodowych uczył początkowo ówczesny kierownik szkoły inż. Florian Jóźwiak, a przedmiotów ogólnokształcących uczyli, m.in. Józef Danielczyk, Karol Kaliszczak, Stefan Przewoźny. Religii uczył ksiądz Ignacy Zając. W następnych latach do grona pedagogów dołączyli, m.in. Mieczysław Kulczyński (1 listopada 1946 r.), Edmund Suchorski (1listopada 1947 r.), Stanisław Peretiatkowicz

 

(1 listopada 1947r.),Wanda Kowalińska oraz nauczyciele dochodzący ze szkoły podstawowej, np. Sabina Mochówna, Andersen i inni.

 

Do grudnia 1950 roku baza szkoły nie uległa zasadniczym przemianom. Dopiero w 1958 roku powstała nowa szkoła, która mieściła się w zaadaptowanym baraku przy ulicy Walki Młodych 31. Reaktywowana po 7 latach przerwy Dwuzimowa Szkoła Rolnicza, którą kierował Mieczysław Kulczyński, mieściła się we wspomnianym miejscu do 1961 roku. Od marca 1960 roku do października 1961 trwała budowa nowej siedziby szkoły oraz dwurodzinnego budynku nauczycielskiego. Pierwotnie szkoła miała zostać zbudowana przy ulicy K. Libelta, przy drodze w kierunku na Morakowo-Wapno. Jednak ostatecznie zwyciężyła koncepcja budowy nowej szkoły przy ulicy Walki Młodych 35, na terenie byłego gospodarstwa rolnego Aleksandra Horwatta.

 

Jesienią 1969 roku, ówczesny kierownik szkoły Kazimierz Korpowski rozpoczął budowę internatu na 150 miejsc (a przy rezygnacji z pokoi cichej nauki na 200), ze stołówką, pralnią i suszarnią oraz aulą szkolną. Budynek oddano do użytku w sierpniu 1971 roku, już pod kierownictwem Dominika Niedbalskiego. Nowy dyrektor szkoły (od 1970 do 1990) rozwinął dotychczasową bazę socjalną i dydaktyczną, co spowodowało, że gołaniecka placówka zaliczała się w latach 70. i 80. do najnowocześniejszych w północnej Wielkopolsce. W 1972 roku wybudowany został typowy budynek do prowadzenia zajęć praktycznych z mechanizacji rolnictwa, który w latach 80. został zaadaptowany na warsztaty szkolne.

 

W 1973 roku oddano do użytku dom czterorodzinny i przystąpiono do modernizacji i rozbudowy budynku szkolnego, którą zakończono w 1975 r. W 1977 i 1978 roku zostały wybudowane garaże i magazyny, aby lepiej zabezpieczyć park maszynowy oraz chlewnia na 40 sztuk trzody dla tuczu przystołówkowego.

 

Zajęcia praktyczne młodzież odbywała wówczas w zakładach rolnych Kombinatu PGR Gołańcz, np. w Chawłodnie i Laskownicy Małej.

 

W 1978 roku oddano do użytku 12-rodzinny blok dla nauczycieli, co pozwoliło rozwiązać problemy kadry pedagogicznej oraz wybudowano 4 garaże. Jesienią 1980 roku wybudowano boisko asfaltowe do gry w piłkę ręczną, siatkówkę i koszykówkę. Nie udało się rozpocząć budowy hali widowiskowo-sportowej, chociaż była już opracowana wstępna dokumentacja.

 

Z dniem 1 lipca 1982 roku szkoła przejęła PGR w Laskownicy Małej o obszarze 500 ha jako gospodarstwo szkolne (do 1989 roku). Od tej pory zwiększyły się możliwości prowadzenia zajęć praktycznych. Jesienią tego samego roku wybudowano przy pomocy Kombinatu PGR Gołańcz salę do ćwiczeń siłowych, tzw. „Pilawę 3”, na potrzeby sekcji podnoszenia ciężarów, istniejącej w Klubie Sportowym „Zamek” Gołańcz, którą prowadził z tutejszą młodzieżą nauczyciel Jan Czernyhowski.

 

1 października 1982 roku uruchomiono gabinet stomatologiczny, który jednak po kilku latach został zamknięty.

 

Kryzys lat 80. znalazł swoje odbicie także w gołanieckiej placówce. Wyraźnie zmniejszyły się nakłady na inwestycje związane z modernizacją bazy dydaktycznej. Mimo tych trudności udało się jednak dokonać pewnej rozbudowy bazy. W okresie 1990—1997, kiedy dyrektorem Zespołu Szkół Rolniczych w Gołańczy był Eugeniusz Hańczuk, zorganizowano (w lutym 1991 roku) w pomieszczeniach internackich pracownię komputerową. Jesienią 1993 roku szkoła otrzymała, po 4 latach przerwy, 20-hektarowe gospodarstwo pomocnicze. W sierpniu 1994 r. wybudowane zostały pomieszczenia dla owiec i kóz i odtąd prowadzona była hodowla zarodowa tych zwierząt. Pobudowano garaż na autobus.

 

W 1995 roku z inicjatywy dyrekcji i Rady Rodziców i z ich udziałem, a także z dużym zaangażowaniem wychowawców, od stycznia do marca wyremontowano i zmodernizowano 10 sal lekcyjnych, a jedna z nich otrzymała imię Mieczysława Kulczyńskiego z okazji 50-lecia powstania szkoły rolniczej w Gołańczy. Ze środków pomocowych Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wzbogacono bazę dydaktyczną szkoły. Zakupiono, m.in. przyczepę rolniczą i agregat uprawowy.

 

W okresie wakacji 1997 roku rozpoczęto remont kapitalny łazienek w internacie, który kontynuował nowy dyrektor – Małgorzata Osuch (od 1 września 1997 roku).

 

Zmiany związane z nową rzeczywistością społeczno-gospodarczą, jakie zaszły w kraju w związku z przygotowywaniem się Polski do wejścia w struktury Unii Europejskiej, a także zmiany spowodowane reformą administracyjną i oświatową, miały istotny wpływ także na sytuację panującą w szkole rolniczej w Gołańczy. Zmieniło się dotychczasowe zapotrzebowanie na kształcenie rolników i spadło zainteresowanie tego typu szkołą. W związku z tym wprowadzone zostały nowe kierunki kształcenia. Zmienić się musiała także dotychczasowa baza. W 1998 roku całkowicie zmodernizowano bazę do nauki wiejskiego gospodarstwa domowego i technologii gastronomicznej. Powstały nowe i nowocześnie wyposażone pracownie na drugim piętrze w budynku internatu: technologii żywienia z 6 kompleksowymi stanowiskami ćwiczeniowymi, sala obsługi konsumenta i pracownia kroju krawieckiego oraz pokoje gościnne. W związku z postępującą dekapitalizacją szkolnej bazy w ostatnich latach dokonano szeregu remontów, m.in.: dokończono modernizację sanitariatów i łazienek w internacie, wiaty na maszyny rolnicze, podłóg w klasach i w salce gimnastycznej, wymieniono podłogę w stołówce i świetlicy internackiej a także część okien. Latem 2000 roku wymieniono system grzewczy z węglowego na olejowy. Ze środków pomocowych ARiMR zakupiono nowoczesny sprzęt diagnostyczny, nowoczesne komputery, skaner i drukarkę laserową, a także połączono pracownię informatyki z Internetem. Skomputeryzowano księgowość i sekretariat szkoły. Zmodernizowano gabinet dyrektora, wyremontowano pokoje w internacie, hole i klasy w budynku szkolnym. Zorganizowano drugą pracownię komputerową wraz ze Szkolnym Centrum Informacji.

 

             W 2002 roku uruchomiona została nowa przepompownia ścieków z rurociągiem tłoczącym, który przyłączono do miejskiej sieci kanalizacyjnej. Pustostany w budynku internatu zostały zaadoptowane na potrzeby księgowości szkolnej.

 

            W 2003 roku podjęto decyzję o likwidacji 24 – hektarowego rolniczego gospodarstwa szkolnego ze względów ekonomicznych, technologicznych i bazowych. Młodzież szkół rolniczych od tego czasu odbywa  zajęcia praktyczne w nowoczesnych rolniczych gospodarstwach indywidualnych, a w szczególności u pana Łucjana Wachowiaka z Podjezierza.

 

            Od października 2004 roku do końca 2005 roku wybudowana została nowoczesna hala sportowo – widowiskowa razem z zapleczem socjalnym i sanitarnym. Obiekt sportowy został wybudowany ze środków Starostwa Powiatowego w Wągrowcu (organ prowadzący szkołę) z udziałem Urzędu Miasta i Gminy Gołańcz oraz Totalizatora Sportowego. Hala służyć będzie przede wszystkim młodzieży szkolnej oraz mieszkańcom miasta i gminy Gołańcz. Uroczysty akt erekcyjny został wmurowany 10 grudnia 2004 roku.

 

            We wrześniu 2005 roku rozpoczęto prace związane z termomodernizacją głównego budynku szkolnego i  internatu. Wymieniono wszystkie okna, drzwi, ocieplono ściany i dachy. Na dachu internatu zamontowano system solarny.